Run Da Plan

Αυτό είναι πάνω κάτω το βασικό μου σχέδιο.

Ταξιδεύω στο μυαλό μου και το σκαρί αυτοσχέδιο.

Mου μοιάζεις ναρκοπέδιο και μου πουλάς φοβέρα.

Κι ακόμη δεν κατάλαβα τι ψάχνουμε 'δω πέρα.

#

Είναι τα λόγια μου μικρά, αποδημητικά πουλιά.

Πετούν ψηλά, νομίζεις δεν τα φτάνεις αλλά.

Σιγά σιγά το χάνεις.

Η έλλειψη της θέλησης, ο φόβος μην πεθάνεις.

#

Μένεις μόνιμα σιωπηλός, ιδίως όταν πέφτεις.

Κάτσε φρόνιμα κι όνομα σου 'δώσαν, μα όνομα δεν έχεις.

Δεν το αντέχεις κι όλο λες πως αγαπάς.

Πίσω γυρνάς, δεν τολμάς-τη ζωή να δεις ανφάς.

#

 Θέλω νέο κεφάλαιο, θέλω νέα σελίδα.

Θέλω εσύ, πίσω από κει, να δεις όλα όσα είδα.

Και περισσότερα.

Δε σου μιλάω για αργότερα ούτε για φράγκα και για κότερα.

#

Ομορφότερα, πιο ψηλά, με νέο πλάνο.

Δεν έχει τίποτα εδώ πια, έτσι κοιτάμε πάνω.

Θέλω να σε φέρω κοντά κι όμως σε χάνω.

Πες μου τι να κάνω.

#

Ή μάλλον άστο.

Θ' αλλάξω τάστο.

Τ' όριο που μου 'βαλες κάποια στιγμή θα σπάσω.

Μαζί με τ' άσχημα κι εμένα θα ξεχάσω.

#

Νέα εποχή, νέες ιδέες επί χάρτου.

Όχι άρτου και θεάματος, ούτε χρόνων ο κάματος.

Ελευθερώνω απλά τις χαμένες ψυχές.

Που έκρυβε το στήθος μου και τι θα γίνει δες.

Σβήνω τις ουλές. 

Scusate

Το ξέρω, δεν είμαι συνεπής. Αμελώ τη σελίδα αυτή - χωρίς κάποια φοβερή και τρομερή δικαιολογία που θέλω να πλασάρω ως πόνημα χρόνων. Απλά τυχαίνει να μην είμαι και τόσο στα καλά μου, που και που. Όσοι με ξέρετε καταλαβαίνετε για τι πράγμα μιλάω. Εκτός απ' τη βαρεμάρα κι όλα τα άσχημα ζιζάνια παίζει και λίγη βαρεμάρα στο επαναλαμβανόμενο (έτσι όπως το βλέπω) στυλ που παρουσιάζω τις σκέψεις και τα συναισθήματα μου. Γι αυτόν ακριβώς το λόγο επιδιώκω να έρθω στην επιφάνεια ξανά με κάτι καινούργιο. Δε θα μου άρεσε να σας αδικώ μαζί και την πάρτη μου, αναμασώντας τα ίδια και τα ίδια. Όχι, δεν είναι γουστόζικο να πιπιλάς μυαλά. Έτσι, θα δουλέψουμε πάνω σε κάτι νέο. Δεκτές είναι οι προτάσεις (κυρίως στη σελίδα του Facebook ) αλλιώς θα γράψω ότι κατεβάσει η κεφάλα μου. Ευχαριστώ για την υπομονή και τη στήριξή σας. 

Shishi

Λένε πως ο καρκίνος βρίσκεται στην τελευταία τζούρα.
Ακόμη ένα χτύπημα, ίσως το τυχερό.
Θα φύγω τώρα ή σύντομα γι αυτό άσε τη μουρμούρα.
Άσε με να γκρεμίσω ετούτο το οχυρό.
*
Που κρύβεις μια καρδιά που είναι από χρυσάφι.
Καμιά φορά καιρό κλεισμένη.
Εγώ είμαι ασήμαντος, εγώ ας πάω στράφι.
Ο καπνός πετά, κοπέλα ζαλισμένη.
*
Στα σύννεφα ,που κρύβουν όνειρα, πηγαίνει.
Κι αν δε φτάσουμε εκεί, να ξέρεις δεν πειράζει.
Λεωφορείο είναι η ζωή, μην είσαι λυπημένη.
Ξέρεις πως είν' καινούργια η μέρα που χαράζει.
*
Όπως η Σκάρλετ το αφήνει γι αύριο.
Έτσι κάνω και 'γω ταξιδεύω με ανέμους.
Θέλω να 'χεις ένα χαμόγελο άγριο.
Στου δρόμου τα μισά συνάντησα αγγέλους.
*
Με πυραμίδες τασάκια.
Και ανάσες μυρωδάτο θάνατο.
Βαρέσαν παλαμάκια.
Μου 'δωσαν μολύβι, κράτα το.
*
Μη σκας, μικρό μου λιοντάρι.
Δεν μπορώ να το σκέφτομαι, στου κλουβιού μου την αιώρα.
Τηλέφωνο παίρνεις και μου δίνουν χάρη.
Ούτε γίνεται μόνιμα να ξεφεύγουμε απ' τη μπόρα.
*
Λένε πως έχουμε κάποιον να μας φυλάει.
Φτερά δίχως να φοράει.
Τις δύσκολες ώρες λες κανείς δε σ' αγαπάει.
Ενώ αυτός κοιτάει.

Thick Thread

Καμένες κλωστές.

Πες μου πια τι θες.

Αν πήρα κάτι απ' το χθες.

Είναι καινούργιες μπογιές.

*

Να σου βάψω τον τοίχο.

Θα ξυπνάς όταν φύγω.

Μ' έναν όμορφο στίχο.

Σ' αγαπάω και βήχω.

*

Μα είσαι τόσο μικρή.

Δε μείναν λόγοι επειδή.

Με πνίγει τόσο η σιγή.

Δεν καταλαβαίνεις γρι.

*

Τι σου λέω,τι θα σου πω.

Μοιάζει πολύχρωμο Βατερλό.

Όπως του Κινγκ το "Αυτό".

Με στοιχειώνεις, μωρό.

*

Δεν μπορώ,η φράση μου στο στόμα.

Σκέψεις παράθυρο σε ένα άδειο δώμα.

Ακόμα, φυτεύω τετράδια στο χώμα.

Λουλούδια να σου φέρω, αγέλαστη Μαντόνα.

*

Καίω τις κλωστές και τώρα ελευθερία.

Δίνω στις λέξεις άλλη μια ευκαιρία.

Έξοδο στο λαβύρινθο, νεαρή κυρία.

Η τέχνη στην απόδραση δεν είναι αμαρτία.

*

Καμένες κλωστές.

Είτε θες, είτε δε θες.

Κοίτα μπροστά και δες.

Έχει περάσει το χθες. 

Reminding Dose

Με το Φλεβάρη στο πατάκι να κρυώνει.

 Κι ένα συκώτι με επιδόσεις.

Αν ήξερες το έργο πως τελειώνει.

Πάμε σε κάβα τώρα που έχει εκπτώσεις?

*

Να ξεχαστούμε, από τον κόσμο να χαθούμε.

Για τηλέφωνα ούτε λόγος.

Αφού γίνουμε, ένα μήνα να κοιμηθούμε.

Γιατί είναι ζόρικος δρόμος.

*

Ένα διάλειμμα θες, μα δεν το έχεις.

Ούτε στα σοβαρά, ούτε καν γι' αστείο.

Κρατάς πάνω σου βουνό κι αντέχεις.

 Χθες κάπου νιαουρίζαμε μα έγινες θηρίο.

*

Ένα διάλειμμα θα ήθελα και γω.

Μα τι να κάνουμε.

Ξέρεις πως η γκρίνια μου ειν' αργκό.

Όταν μάθω πως χάνουμε.

*

Με τον αέρα να σου παίρνει τα μυαλά.

Παράτα το γράψιμο, άσε τις μούσες.

Μόνο για εκεί που ο άνεμος φυσά.

Στο χα πει, θα με ακολουθούσες;

*

Κάπου εκεί στα σκοτεινά να μάθουμε να ζούμε.

Μ' ένα άδειο μπουκάλι το όνειρο στο στόμα.

Και δε με νοιάζει τελικά τι ψάχνουμε να βρούμε.

Αν φύγεις και γυρίσεις, θα είμ' εδώ ακόμα.

*

Για όλους τους φίλους μου που μ' αγαπάνε.

Δαγκώνω όποιο με πνίγει χέρι.

Στέλνω σκέψεις όπου τα τρένα πάνε.

Μέχρι να ρθει ξανά το καλοκαίρι.